یاد توست که آرامش می بخشد،

نام توست که دریچه های بسته را باز می کند

و

 ذکر توست که قلب را تسکین می دهد.

                      تسکین می دهد

                  تسکین می دهد

چه شیرین است مهربانی های تو

چه شیرین است مهربانی های تو

چه شیرین است مهربانی های تو

چه شیرین است مهربانی های تو

چه شوق آفرین است نگاه عاشقانه تو!

چه گیرا است توجه مهرآمیز تو

و چه شیرین است زندگی در کنار تو و در زیر سایه لطف تو!

کدامین بلاغت بیان،

به بی کرانه های وصفت، دست خواهد یافت؟!

«کتاب وصف تو را، آب بحر، کافی نیست!

که تر کنند سر انگشت و صفحه بشمارند»

نوبت به نوشتن از تو که می رسد

واژه ها

شعر می شوند

ترانه می شوند

عاشقانه می شوند

معشوقی دارم سرچشمه ی زیباترین صفات ،

و رها از هرگونه زوال ،

این عشق را جاودان می خواهم

نوبت به عاشقانه  ها که می رسد

واژه ها برای  رسیدن به تــــو

از هم پیشی می گیرند